-Hİkaye’ye….
-Anlamadım?
-İrrasyonele…
-Yine anlamadım! Irrasyonel ne ki?
-Hayatımız o kadar gerçek ki; hayale, gerçek olmayana ihtiyacımız var…
-Benim gerçeğim ne ki?
-Senin kurduğun dünyada, senin ihtiyacın olan şeylerin temellendiği, nesnel olan her şey…
-Benim dünyamla sizin dünyanız farklı mı ki?
-Her insan ayrı bir dünyadır; ortak paydalar için hikaye dinleriz…
-Ortak paydamız ne ki?
-Herkeste farklı hissedilen duygularımız, gerçek olmayan, irrasyonel olan şeyler…
-Dinlediğimiz hikayeler gerçek değil mi ki?
-Hakikat olabilir ama gerçek değildir…
-Hakikat ne ki?
-Gerçeğin düşünsel yansımasıdır. Bu yazıyı okurken elinde bulunan telefon gerçek, zihnindeki yansıması hakikattir…
-Duygularımız bize hakikati göstermez mi?
-SENCE?
Yazı bu kadardı. Afetsiz günler dileğiyle…
*
HÜSEYİN KANZA
